‫آه، فوجیکو-چان! موا!
‫چ-چ-چی-چی شد؟
‫هی، لوپین.
‫دست‌شویی گرفته.
‫مترجمان: ‫A.R.B & AhmadG
‫کاری از تیم ترجمۀ دنیای انیمه ‫@AWSub
‫هدیۀ فوجیکو
‫دست‌شویی رو خراب کردی! ‫دست‌شویی رو خراب کردی!
‫وقتی رفتم توش ‫خودش خراب بود.
‫چی شده؟
‫هی، گوئمون. بیداری؟
‫همین الان بیدار شدم.
‫به‌نظر یه چیزی تو لولۀ تخلیۀ ‫دست‌شویی گیر کرده.
‫سعی کردم با چوب‌های غذا خوری یه کاریش بکنم، ‫اما فایده‌ای نداشت. راه دیگه‌ای به ذهن‌مون نمی‌رسه.
‫چوب‌ غذاخوری؟
‫آره. با یکی از اون ‫یه بار مصرف‌هات.
‫اون آخرین جفتی بود ‫که برام مونده بود!
‫پس از چنگال استفاده کن!
‫تعمیرکار گفت زود میاد، نه؟
‫جات بودم روش حساب نمی‌کردم. ‫شنیدم دست‌به‌آچارهای فرانسوی زیاد لفتش می‌دن.
‫پس چی‌کار می‌خوایم بکنیم؟
‫خب...
‫می‌خوام به‌جاش ‫از مال تو استفاده کنم!
‫اتاق منه! پس من باید اول برم!
‫همین چند لحظه پیش رفتی، نرفتی؟
‫هنوز هم دارم!
‫وایستا!
‫می‌دونی که نمی‌شه بدون ‫تغییر قیافه از اتاق زد بیرون.
‫قانونش اینه. وقتی می‌خوایم ‫از مخفیگاه بریم بیرون،
‫باید حتماً به عنوان دو نفر آدم ‫میان سال مو سفید تو‌دل‌برو تغییر قیافه بدیم.
‫فقط می‌خوام برم اتاقم ‫که پایین پله‌هاست.
‫دقیقاً همچین وقت‌هاییه که ‫آدم با کله تو دردسر می‌افته.
‫آه، واقعاً دلم برا اینجا تنگ می‌شه...
‫البته که هزینه‌های ‫اسباب‌کشی هم با توئه.
‫لعنت!
‫من اول می‌رم.
‫خدا لعنتت...
‫نظرت چیه؟
‫اصلاً می‌تونی جلوت رو ببینی؟
‫عالیه.
‫ها؟
‫هی، منم من. در رو باز کن!
‫هی! گو، پسرم، باز کن در رو!
‫چی شده؟
‫عوضی در رو قفل کرده!
‫وقتی خواستم برم تو گفت، ‫"هویتت رو مشخص کن".
‫احتیاط شرط عقله.
‫هنوز سر چوب‌غذاخوری‌ها ‫عصبانی‌ای، نه؟
‫چقدر بچه‌ای.
‫چی؟!
‫بعداً براش چند‌تا بگیر ‫و تمومش کن، لوپین.
‫بگذریم. برنامه‌مون برا غذا چیه؟ ‫می‌خوایم بیرون چیزی بخوریم؟
‫خب، نمی‌دونیم که سروکلۀ ‫جناب دست‌به‌آچار کی پیدا می‌شه.
‫خودمون آشپزی کنیم؟
‫غذای ژاپنی.
‫می‌خوای با دست‌هات بخوری؟
‫دوباره شروع نکنین.
‫چطوره سوشی سفارش بدیم؟
‫فکر نکنم این دور بر جایی باشه ‫که پیک داشته باشن.
‫چرا همچین جای رو به عنوان ‫مخفیگاه انتخاب کردی؟
‫چون اولویت‌مون سوشی نیست.
‫الان که بهش فکر می‌کنم، گمونم کافۀ ‫طبقۀ اول تو منوش غذای ژاپنی داره.
‫همونی که یه زن و شوهر می‌گردوننش؟
‫شنیدم صاحبش می‌گفت آرد گندم سیاه لازم داره. ‫از اون‌هایی که تو درست کردن رشته‌های سوبا استفاده می‌شه.
‫اوه؟ می‌ری پایین، گوئمون-چان؟
‫لازم نیست همراهم بیای.
‫هی، پس تغییر قیافه چی؟
‫بدون تغییر قیافه اومدم اینجا. ‫پس نباید مشکلی باشه.
‫اگه یکی موقع بیرون رفتن ببیندت ‫دیگه نمی‌تونی بیای تو.
‫حداقل اینو بزن سرت.
‫الان شدی نوه‌مون!
‫احمقانه‌س.
‫مطمئنی غذا ژاپنی دارن؟
‫آره بابا! دارن!
‫نداشتن...
‫باید یه چیزی می‌داشتن. ‫اصلاً ازشون پرسیدی؟
‫آره.
‫غذایی ازشون خواستم که ‫آرد گندم سیاه داشت.
‫اون‌ها هم بهت دادن، ندادن؟
‫چی خوردی؟
‫سر هر چیز کوچیکی ‫خوب نمایش راه می‌ندازی!
‫این شکلی بود.
‫اوه، گالت بوده!
‫خیلی خوش‌مزه‌ن.
‫واقعاً که خوش‌مزه بود.
‫پس خوشت اومد؟
‫اما غذای ژاپنی نبود.
‫اما خوش‌مزه بود، نه؟
‫واقعاً خوش‌مزه بود، ‫اما گولم زدی.
‫من برمی‌گردم اتاقم.
‫چیه؟!
‫بذار اول من برم دست‌شویی.
‫چرا همیشه وقتی من می‌خوام برم ‫تو هم می‌خوای بری؟! برنامه‌ت رو عوض کن!
‫ مثل هم و هم‌زمان غذا می‌خوریم! ‫چی‌کار می‌شه کرد؟
‫تو هم می‌خوای بری؟!
‫باید از سرویس بهداشتی استفاده کنم.
‫پس با سنگ-کاغذ-قیچی ‫تصمیم می‌گیریم!
‫صبح به‌خیر...
‫چی؟
‫فوجیکو!
‫چیه؟! برو ببینم!
‫دست‌شویی گرفته!
‫سطل کجاست؟
‫مثل بچه آدم یه علامت ‫"خراب است" بزنین!
‫کی اومدی اینجا، فوجیکو؟
‫دیروز در رو برام بازی کردی، لوپین.
‫من کردم؟
‫البته مثل چی مست بودی.
‫این مخفیگاه جدید ‫بگی‌نگی جای خوبیه.
‫مگه نه؟
‫می‌خوای بیای اینجا؟
‫اون بیاد اینجا، ‫من می‌رم.
‫کف اتاق‌ها خیلی کلفتن. ‫کوچیک‌ترین صدایی نمی‌شنوی.
‫نگرانیم این نیست.
‫اون چرا این‌جاست؟!
‫نمی‌دونم! شاید اومده ‫اسباب‌کشی‌مون رو جشن بگیره؟
‫اون‌وقت به‌خاطرش مخفیانه ‫و بدون خبر اومده تو؟
‫می‌گه من در رو براش باز کردم...
‫کردی؟!
‫اصلاً یادم نیست.
‫چی؟!
‫تسلیم! تسلیم! تسلیم!
‫مشکوکه.
‫چی مشکوکه؟
‫لباس تنت کن.
‫پوشیدم که.
‫واو، چه منظره‌ای!
‫هی!
‫چه نقشه‌ای داری؟
‫تماس دریافتی
‫لوله‌کش
‫یه لحظه بااجازه...
‫آهوی-هوی. شمایین جناب تعمیرکار؟
‫چی؟ نمی‌تونین سروقت بیاین؟
‫این‌جوری خوب نیست. آره.
‫آره، یه چیزی تو لولۀ ‫تخلیه گیر کرده. درسته.
‫همونی که بین مخزن ‫و چارپایۀ دست‌شوییه...
‫لوله‌کش
‫چی‌کار می‌کنی، فوجیکو؟
‫اجازه می‌دی یه غریبه ‫بیاد تو مخفیگاهت؟
‫داری بی‌احتیاط می‌شی، لوپین.
‫اینو کسی می‌گه که خودش ‫کاملاً تو مخفیگاه‌مون کاملاً غریبه‌س.
‫واو...
‫اما یه‌جورهایی ناجوره که ‫نمی‌شه از دست‌شویی استفاده کرد!
‫چرا از دست‌شویی اتاق ‫جینگن استفاده نمی‌کنین.
‫راه نداره.
‫خب، من می‌رم یه دوش بگیرم.
‫دست‌شویی خرابه، ‫اما هنوز آب گرم هست، نه؟
‫فوجیکو داره یه چیزی رو ‫قایم می‌کنه، نه؟
‫آره...
‫چند لحظه پیش که رفتم ببینمش ‫شنیدم که داشت با تلفن صحبت می‌کرد.
‫آقای تعمیرکار، دستشویی درست شد، ‫پس دیگه لازم نیست بیاین.
‫پدربزرگ گفت ازتون تشکر کنم!
‫مگه چند سالشه؟
‫خودشو جا نوه جا زده؟
‫مثل اینکه دلش نمی‌خواد ‫کسی وارد دستشویی بشه.
‫و دوش گرفتنش هم برا ‫لاپوشونی بود.
‫فوجیکو داره چیو قایم می‌کنه؟
‫نمی‌دونم!
‫اما حتماً یه شیءـه.
‫تو مخزن آب دستشویی.
‫دیروز بدون اینکه ما متوجه بشیم ‫وارد می‌شه و یه چیزی رو اونجا قایم می‌کنه.
‫و الان تو لوله‌ها گیر کرده.
‫چیز خطرناکیه؟
‫ممکنه یه گنجینه باشه.
‫من رو "چیز خطرناکیه" ‫شرط می‌بندم.
‫به هر حال، خوشم نمیاد که ‫سعی می‌کنه از ما پنهانش کنه.
‫ممکنه بخواد بعداً ‫سوپرایزمون کنه.
‫منظورت از سوپرایز، ‫"بوووم"ـه؟
‫مواد منفجره؟
‫آه... در مورد فوجیکو، ‫اونم یکی از احتمالاته.
‫جیگن، برو ازش بپرس.
‫چرا من برم؟
‫اینم یه تجربه می‌شه.
‫فوجیکو تو حوضه عملیاتیه ‫توئه به من ربطی نداره.
‫باشه باشه. فهمیدم بابا.
‫باید برم دستشویی.
‫قبل از اون باید بری ‫با فوجیکو صحبت کنی.
‫می‌ریزه! می‌ریزه! می‌ریزه!
‫مثل اینکه چاره‌ای نیست.
‫نامحسوس ازش بپرس.
‫فوجیکو. چی تو ‫دستشویی قایم کردی؟
‫خیر سرم گفتم "نامحسوس"!
‫گوئمون؟!
‫چیزی قایم نکردم.
‫واو!
‫می‌مردی چندتا چیز رو قایم می‌کردی؟
‫خب...
‫گمونم من هم برم ‫یه دوشی بگیرم.
‫وایستا لوپین...
‫تو هم دیگه طاقت نداری؟
‫آره...
‫می‌خوای "بابانوکی" لختی بازی کنیم؟
‫معلومه می‌خوام!
‫مثل موم تو دستشه.
‫این هم از این!
‫من بردم!
‫لعنتی!
‫زودباش، درش بیار.
‫ها؟ کجا می‌ری؟
‫می‌خوام موهام رو خشک کنم. ‫دزدکی نگاه نکنی!
‫دوباره رفت تو دست‌شویی.
‫گمونم یعنی هنوز چیزی که ‫دنبالشه رو به‌دست نیاورده.
‫بوی خوبی میاد!
‫چی‌کار داری می‌کنی تو؟
‫از صاحب کافه گندم سیاه گرفتم.
‫برا سوبا؟
‫ذهنم رو... خالی می‌کنم...
‫اتفاق چند لحظه پیش ‫حسابی داغونش کرده.
‫آره، حتماً کرده. ‫سوپ میسو برا چیه؟
‫سوپ مخصوص سوبا نداشتن.
‫چی؟ می‌خوای با سوپ میسو بخوری‌شون؟
‫تا کی باید همین‌طور بمونه؟
‫مگه رشته‌های سوبا هم ‫باید عمل بیان؟
‫نه! منظورم وضعیت‌مون با فوجیکوئه.
‫هنوز نمی‌دونیم تو اون دست‌شویی ‫چی‌کار داره می‌کنه.
‫چطوره با اختیارت به عنوان ‫ مستأجر آپارتمان بیرونش کنی؟
‫فکر می‌کنی اون هم می‌گه چشم؟
‫خودت با اختیارت به‌عنوان ‫گوئمون آپارتمان بیرونش کن!
‫من...
‫واقعاً دلت نمی‌خواد، نه؟
‫هی، لوپین.
‫یه چیز بلند و نازک نداری؟
‫بلند و نازک؟
‫نداریم!
‫چوب غذاخوری هم باشه خوبه.
‫نداریم!
‫چش شده؟
‫فوجیکو... این چیز بلند و نازک رو ‫می‌خوای چی‌کار؟
‫چه اهمیتی داره؟
‫فوجیکو؟
‫واقعاً یادش نمیاد...
‫اومدم!
‫تعمیرکار نیست.
‫لوپین! دست‌شویی—
‫روز‌به‌خیر!
‫ببخشید مزاحم شدم قربان. ‫اسم من زنیگاتا هستش.
‫چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫راستش از این اطراف رد می‌شدم ‫که بوی دل‌چسب سوب میسو به مشامم خورد!
‫همین‌طور جذب بوش شدم.
‫واقعاً بوی حیرت‌آوری داره.
‫من هم خیلی وقت بود ‫غذای ژاپنی نخورده بودم.
‫این طرف‌ها حتی یه سوشی ‫خشک و خالی هم نمی‌فروشن!
‫دقیقاً!
‫جسارت شد! صدای قار و قور ‫شکم بنده رو شنیدین؟
‫پسرم، یه چند لحظه ‫همون جا منتظر باش.
‫چی؟
‫اصلاً نگران من نباشین!
‫ببخشید اینجا یه‌ذره ‫به هم ریخته‌س.
‫اصلاً! شما خیلی لطف کردین...
‫داغه!
‫یعنی ردمون رو تا اینجا زده؟
‫حتی اگر هم تصادفی باشه،
‫زنیگاتا واقعاً دماغ تیزی داره. ‫نه فقط درمورد غذا.
‫لوپین!
‫این اسم به گوش‌تون خورده؟
‫اِم، نه، فکر نمی‌کنم.
‫منظورم از لوپین، ‫لوپین سومه!
‫البته ممکنه تو این حوالی ‫چیزی ازش نشنیده باشین...
‫آه، لوپین سوم؟ حتی تو منطقۀ روستایی‌ای ‫مثل اینجا هم اسمش سر زبون‌هاس.
‫اون یه خلافکار مخوف بزرگه ‫که می‌تونه هر چیزی رو بدزده.
‫فرمایش‌تون کاملاً درست نیست.
‫درسته که اون یه مجرمه و باید پشت ‫میله‌های زندان باشه، اما فقط این نیست.
‫نمی‌شه با قانون شکن‌های معمولی ‫تو یه سطح قرارش داد.
‫پیری...
‫م-میگم از اونجایی که اینجایین ‫دوست دارین یه‌مقدار سوبا هم میل کنین؟
‫سوبا! حتماً!
‫باورم نمی‌شه گذاشتی ‫زنیگاتا بیاد تو.
‫اگه تو اون موقعیت ردش می‌کردم بره ‫بهم مشکوک می‌شد.
‫وقتی غذا خورد ‫بفرستش بره.
‫باشه.
‫ببخشید...
‫میشه از دستشویی‌تون ‫استفاده کنم؟
‫دستشویی؟
‫دستشویی الان خارج از دسترسه.
‫که اینطور، پس یه ‫لحظه می‌رم بیرون.
‫کسی اون داخله؟
‫اِاِاِ...
‫دوست دارم باهاشون ‫احوال پرسی کنم.
‫نه، بهتره اینکار ‫رو نکنید.
‫اما...
‫بشدت خجالتیه و از بقیه می‌ترسه برا ‫ همین خودشو تو خونه حبس کرده.
‫وقتی شما رو ببینه احتمالاً ‫ از ترس غش کنه، بازرس.
‫که اینطور...
‫من... گفتم که یه بازرسم؟
‫این دور و بر همه بازرس زنیگاتا ‫که دنبال لوپیه رو می‌شناسن!
‫اوه، که اینطور!
‫وای، خجالتم می‌دین!
‫ بازم برمی‌گرده.
‫دیگه نزاری بیاد تو.
‫خودتم می‌دونی نمی‌تونم ‫همچین کاری کنم.
‫اگه به هویتمون پی ببره چی؟
‫در می‌ریم.
‫خب، اره دیگه
‫فوجیکو...
‫نگران چیزیی که تو ‫ دستشویی قایم کردی؟
‫اصلانم اینطور نیست.
‫بیخیال، فوجیکو.
‫من که نمی‌گم می‌خوام ‫ باهات سرش شریک شم !
‫اگه برات باارزشه، ازش محافظت می‌کنم، ‫اگه هم خطرناکه، با هم می‌جنگیم.
‫به هیچ وجه نمی‌خوای بهم بگی؟
‫آخه...
‫یه لحظه ببخشید.
‫کجا می‌ری؟
‫دستشویی.
‫می‌گم دستشویی، ‫دارم می‌رم دستشویی!
‫نمی‌شه بزاریم تنها بری.
‫آخه چرا؟!
‫واقعاً باید برم!
‫بزار از دستشویی ‫اتاقت استفاده کنم.
‫می‌خوای بگی ‫اینجا انجامش بدم؟
‫خب، اون گزینه هم موجوده...
‫احمق!
‫باشه بابا، فهمیدم.
‫زودباش!
‫این رفتار کسیه که داره ‫از بقیه چیزی می‌خواد؟
‫لطفاً! خواهش می‌کنم!
‫چیزی نیست که آدم ‫زیاد از دهنش بشنوه !
‫از اتفاقی که بعدش ‫ می‌افته می‌ترسم.
‫خیلی خب، الان وقتشه.
‫می‌سپارمش به خودتون استاد.
‫اگه سیخ زدن کار نمی‌کنه، ‫بریدن حتماً می‌کنه.
‫رد میکنم.
‫چرا؟
‫حوصله سر بره.
‫می‌خوای بگی اهمیتی نمی‌دی ‫که دستشویی همینطوری بمونه؟
‫من برگشتم!
‫خیلی سریع برگشتی...
‫برم از وسط نصفش کنم؟
‫نه از پسش بر میایم!
‫من باید چیکار کنم؟
‫برو تو آشپزخونه و ‫سوبا درست کن!
‫همین الان!
‫بریم تو کارش!
‫دارم میام!
‫یه لحظه صبر کنین...
‫دیگه نمی‌کِشَم.
‫می‌تونی بیای بیرون.
‫زنیگاتا چیزی نگفت؟
‫فکر می‌کنم خوب درستش کردم، اما...
‫ها...
‫"قبلاً تو میسو اودون خورده بودم، اما ‫سوبا نخورده بودم، خیلی خوشمزس!"
‫اینو گفت.
‫این دیگه چیه؟
‫زنیگاتا رفت؟
‫هی، خسته نباشی.
‫فوجیکو کجاست؟
‫برنگشته؟
‫لعنت! بردش!
‫فوجیکو-چان!
‫لوپین، بیش از حد نوشیدی.
‫نمی‌تونستی وایستی منم بیام؟
‫امروز...
‫هوی لوپین! ‫یخ بیار!
‫خفه شو! ‫من نوکرت نیستم!
‫وایستا ببینم، لوپین.
‫نکنه! یادت نیست ‫امروز چه روزیه؟
‫چ-چی بود؟
‫باورم نمیشه!
‫احمق.
‫دروغ نیست
‫دوستت داشتم
‫برای آخرین بار درآغوشم بگیر
‫به عشق قسم
‫کلید قلبم رو بهت داده بودم
‫چه خاطراتی تو این مسیر داشتیم
‫احساس می‌کردم سرنوشته
‫اما اشتباه می‌کردم
‫تمامش فقط یه رویای طولانی بود
‫ورزش باد‌های سن
‫پشتم رو به جلو هل می‌داد
‫بعد از بوسه
‫زمان خداحافظی بود
‫مینه فوجیکوـَم.
‫لوپین یه درخواست به مبارزه از ‫مولتی میلیونر، زلبراستین دریافت می‌کنه.
‫قاتلی که استخدام کرده، مزدور سابق، ‫یه تک تیر انداز به اسم میراژه
‫جیگن، تو چیزی درباره ‫میراژ می‌دونی؟
‫بعد این همه مدت که همو دیدن یه سلام ‫ هم نمی‌کنن؟ چقدر بی‌احساس.
‫نه، جیگن؟
‫قسمت بعد: میراژ 7.62 میلی.
‫میراژ 7.62 میلی
‫همون که می‌گن تا تفنگ باشه ‫نیازی به صحبت کردن نیست؟